مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ ﴿٤﴾
• • •
4- “Vesvese veren -el-vesvâs- ve geri çekilen -el-hannâs- (yani şeytanın) şerrinden,”
Said bin Cubeyr, İbn Abbas’tan, “el-vesvâs el-hannâs” ayeti hakkında şöyle dedi: “Şeytan, Âdemoğlunun kalbi üzerine çökmüş haldedir. Kişi gaflete düşüp unuttuğunda vesvese verir; Allah’ı zikrettiğinde ise geri çekilir.”
Aynı şekilde Mücahid ve Katade de böyle demiştir.
Mu'temir bin Süleyman, babasından naklen şöyle dedi: “Bana ulaştığına göre şeytan —yahut vesvese veren— Âdemoğlunun kalbine, üzüntü anında da sevinç anında da üfler. Allah’ı zikrettiğinde ise geri çekilir.”
el-Avfi, İbn Abbas’tan, “el-vesvâs” hakkında şöyle dedi: “El-vesvâs şeytandır. İnsana emreder; kendisine itaat edildiğinde ise geri çekilir.”