Kâfirûn Sûresi

Yüce Allah’ın:  “(O halde) sizin dininiz size, benim dinim de bana.” buyruğu, Yüce Allah’ın bununla kastettiği şudur: Sizin dininiz sizindir; onu asla terk etmeyeceksiniz. Çünkü üzeriniz mühürlenmiştir ve ondan ayrılmayacağınıza hükmedilmiştir. Siz onun üzerinde öleceksiniz. Benim dinim ise benim üzerinde bulunduğum dindir; ben de onu asla terk etmeyeceğim. Çünkü Allah’ın ezelî ilminde, benim ondan başka bir dine geçmeyeceğim önceden takdir edilmiş ve bilinmiştir. 
Bana Yûnus anlattı, dedi ki: Bize İbn Vehb haber verdi, dedi ki: İbn Zeyd, Allah’ın: "Sizin dininiz size, benim dinim banadır" sözü hakkında dedi ki: "(Bu söz) müşrikler hakkındadır.  Yahudiler ise yalnızca Allah’a ibadet ederler ve O’na ortak koşmazlar. Ancak onlar, peygamberlerin bir kısmını ve onların Allah katından getirdiklerini inkâr ederler; ayrıca Allah’ın Resûlü’nü ve onun Allah katından getirdiği şeyleri de inkâr ederler. Haksızlık ve saldırganlıkla peygamberlerden birtakım toplulukları öldürdüler. Ancak geriye kalan bir topluluk müstesnadır. Nihayet Buhtunnasr (Babil kralı) ortaya çıkıncaya kadar böyle devam ettiler.   Sonra onlar: ‘Üzeyir Allah’ın oğludur.’ dediler. Üzeyir Allah’a davet etti; fakat onlar ona ibadet etmediler ve Hristiyanların yaptığı gibi davranmadılar. Hristiyanlar ise: ‘Mesih Allah’ın oğludur.’ dediler ve ona ibadet ettiler.

Arap dili âlimlerinden bazıları şöyle demiştir: Allah’ın “Ben sizin ibadet ettiklerinize ibadet etmiyorum.” ve bundan sonraki benzer ifadeleri tekrar etmesi, pekiştirme ve vurgulama (te’kîd) içindir. Nitekim şu ayetlerde de böyledir: “Şüphesiz güçlükle beraber bir kolaylık vardır. Gerçekten güçlükle beraber bir kolaylık vardır.” ve “Andolsun, cehennemi mutlaka göreceksiniz. Sonra onu kesin bilgi gözüyle mutlaka göreceksiniz.” 

Kâfirûn Suresi tefsirinin sonu.